Bazen ‘Yoruldum, anlıyor musunuz? Yoruldum!’ diye haykırmak istersiniz. Fakat gelin görün ki yapamazsınız. Bunun yerine her zaman olduğu gibi içinize atarsınız. Birileri sürekli kafa siker, siz dinlemek zorunda kalırsınız. Sizin hiç derdiniz yok gibi. Bir şeye üzülmeniz mümkün olamaz, çünkü siz güçlüsünüzdür. Dışarıdan bakınca her zaman olduğu gibi gülerken görmeli insanlar. Bunu yapmanın zorluğunu bir bilseler. ‘Dışarıda bir bütün, içinde parça parça olma’ durumunu yaşarsınız. Kırılırsınız, darılırsınız, alınırsınız, küfredersiniz, bıkarsınız ama hep içinizde yaşarsınız. Çünkü dile getirseniz dinleyeniniz olmaz. Herkes bir anda sağır olur kendi dışındakilere. İnsanlar çok bencil. Kendi dertleriyle geldiklerindeyse siz dinler, destek olmaya çalışırsınız. O sizi kırmamış gibi. Neyse sizler iyi insanlarsınız, devam edin böyle. Devam edelim hep birlikte. Kırılmıyormuş gibi yapmaya, hiçbir şey yokmuş gibi davranmaya ama içimizde parçalanmaya devam edelim.

Sorun bir gün öyle bir gün böyle olman. Sorun bana nasıl davranacağını bilememen. Sorun hayatının neresinde olduğumu bilememem. Sorun senin beni bu kadar çok kırman. Sorun benim bunlara rağmen seni çok sevmem. ‘Yanımda olmasan bile, hep benimlesin’ kafasında olmam, senin benimle olmadığın halde. Seni hep hissetmem, her an.

Ne istiyorsun? Seni sevmeyeyim mi istiyorsun? Özlemeyeyim mi istiyorsun? Sana değer vermeyeyim mi istiyorsun?

Peki, tamam. Her şeyde olduğu gibi bu sefer de senin istediğin gibi olsun. Kurtuldun benden, bıraktım yakanı. İstediğin gibi.

Ben de çok uyku istiyorum, hep uyku.

Hayat küçükken lunaparkta bindiğim tırtıl gibi. Yavaş yavaş giderken hızlansın istiyorum, sonra çok hızlanıyor. Ortası yok. Ya yavaş ya çok hızlı. Oysa istediğim sadece normal hızdı. Anlatabildim mi?

En zoru da içinde parçalanırken dışında bütün olarak gözükmek.

Kendimi örgüye verdim. Bu da kupama yaptığım şey. Nası da tatlı oldu.

Deniz: Baba ben yine hayal mi görüyorum?
Sadık: Öyle olsa bile ne fark eder böylesi daha güzel değil mi?
Deniz: Peki o zaman neden superman değilsin?
Sadık: Çünkü sen artık büyüyorsun Deniz.
Deniz: İnsan büyüyünce hayalleri küçülür mü? Seni bir daha göremeyeceğim değil mi?
Sadık: İstersen görmeye devam edebilirsin. Evet belki hiçbiri şuandaki kadar gerçek olmayabilir. Çünkü sen onları kendi kafanda yarattığını bileceksin. Ama o zaman daha güzel bir şey olabilir belki, onlara istediğin gibi yön verebilirsin. Gerçek olmasına çalışırsın.
Deniz: Bu büyümek demek değil mi?

İşte böyle havalıyız abi

(Kaynak: ogittiktensonra)